Er is een soort van goddelijkheid in de wereld.
Een goddelijkheid die je kunt herkennen in kunst, in muziek, of in natuurlijk schoon.
Dan treedt er een gevoel van herkenning op;
een herkenning van iets dat ons menselijk verstaan overstijgt.
Een ideaal dat raakt aan het hogere.
Die herkenning kan ons in een soort van trance brengen,
omdat het nu eenmaal zo goddelijk is.
Is het God die zijn eigen droom herinnert of herkent?
Of is het de mens die zich verbindt met God?
Hoe dan ook; het is iets hogers.
Iets bedwelmends.
Iets ultiems.
Iets phenomentaal.
Iets subliem.
~ Sven Staes